ویتامین ث

فرمول شیمیاییC6H8O6
شکل ظاهریسفید یا زرد روشن
جرم مولکولی176.12 g/mol
حلالیتحلال در آب
HSCODE
CASNO50-81-7
نقطه ذوبC° (374 °F) 190
شناسه پاپ کم54670067

ویتامین ث مورد نیاز برای هر فرد سالم ۶۰ میلی‌گرم در روز توصیه شده‌است. اگر فردی به مدت یک ماه به میزان کمتر از حداقل مورد نیاز یک فرد این ویتامین را دریافت کند دچار عوارضی مانند بیماری اسکروی، خون‌ریزی لثه و همچنین خشکی پوست و آثار خون مردگی در زیر آن می‌شود. در پژوهشی دانشمندان به این نتیجه رسیدند که وجود چربی در غذا باعث می‌شود که ویتامین ث خاصیت ضد سرطانی خود را از دست بدهد. دانشمندان می‌گویند وقتی مخلوط از بزاق و مواد غذایی در معده با شیره آن مخلوط می‌شوند، ویتامین ث موجود در مواد غذایی می‌تواند رادیکال‌های آزاد، یعنی همان موادی که سرطان‌زا هستند را از بین ببرد؛ رادیکال‌های آزادی مانند نیتریت که در مواد غذایی آماده وکنسروی، مانند سوسیس و کالباس به مقدار زیاد وجود دارند. کمبود ویتامین ث سبب می‌شود که اسپرم‌ها به هم بچسبند و این حالت سبب ۱۶٪ موارد ناباروری در مردان می‌شود.

اسکوربوت، نوعی بیماری خونی ناشی از کمبود ویتامین ث می‌شود.

افراد زیر در معرض کمبود ویتامین ث هستند:

  • نوزادانی که در سال اول زندگی از شیر گاو یا شیرهای تغلیظ شده‌استفاده می‌کنند
  • افراد در معرض سوء تغذیه (شامل الکلیسم، افراد مسن، بی اشتهایی و ایدز)
  • افراد مبتلا به دیابت تیپ یک
  • افراد دارای بیماری‌های روده کوچک (مانند بیماری کرون، سلیاک، ویپل)
  • زنان باردار و شیرده: چون شیر مادر مقداری از ویتامین ث بدن را خارج می کند
  • بیماران تحت دیالیز
  • بیماران مبتلا به تیروتوکسیکوز
  • سیگاری‌ها: بیشتر به این ویتامین نیاز دارند
  • افراد مبتلا به اختلالات انباشت آهن در بدن
  • افراد مبتلا به سوء تغذیه (برخی افراد مسن، مصرف‌کنندگان مواد مخدر و الکل، برخی از افراد مبتلا بیماری‌های ذهنی)

مصرف بیش از اندازه

دفع ویتامین ث از بدن از طریق ادرار است مصرف زیاد آن باعث ناهنجاریهای سنگ کلیه و اعتیاد به ویتامین ث و ساخت سنگ اگزالات در مجاری ادرار میشود

منابع حاوی ویتامین ث

انسان می تواند ویتامین ث بدن خود را از طریق خوردن گیاهانی مثل مرکبات، توت فرنگی، گوجه فرنگی، لیمو، گریب فروت، کلم بروکلی، انبه، گوجه فرنگی ، گل کلم، هندوانه، سیب زمینی، اسفناج ، کلم و منبع حیوانی جگر، همچنین سبزیهای تیره ویتامین ث بیشتری دارند و جعهفری ۶ تا ۷ برابر سایر سبزیها دارای ویتامین ث می باشد.